Een dag vol contrasten en erg confronterend. Zion National Park in de ochtend vroeg verlaten (toch wel voor mij de mooiste park) en eenmaal op de weg naar Las Vegas veranderd het landschap snel in woestijn maar dan met bergen.
Het was er schitterend en niet al te warm zo'n 33 graden. Woorden kunnen het niet beschrijven het is woestijn maar heel kleurrijk en erg gevoelig.
Langs de weg stond duidelijk aangegeven dat men niet de rotsen mogen beklimmen, maar ja, voor ons zagen wij een dame, heel demonstratief boven zo'n rotsblok foto's maken en tegelijkertijd de ranger met loeiende sirenes aankomen, dat werd een vette bekeuring al probeerde zij van alle kant eronderuit te komen. De indianen tekening zijn echt prachtig en erg oud. Grond (mini)eekhoorns waren vooral bij de picknick plekken te vinden en verder veel hagedisjes en ook veel bloemen en struiken.
Er zijn ook wandelroutes maar Theo had na drie uur genoeg van de natuur en wij zetten ons reis voort richting Las Vegas.
Dat is wel heftig na zoveel natuur. Het verkeer is een verhaal apart en ik vond het knap van Theo, dat hij zomaar in een keer naar de MGM hotel reed. De auto hebben wij maar weg laten zetten en inchecken ging binnen tien minuten. Het is een metamorfose en je hoort de hele tijd mensen uitschreeuwen dat dit hun plek is, nou die van ons niet hoor, alle die mensen op de looproute die je aanklampen en alle roltrappen die afgesloten waren, vonden wij echt geen reclame voor zo'n stad, maar ja wij hadden waarschijnlijk net als alle andere een taxi moeten nemen. Na ongeveer twee uur de 'Strip' te hebben verkend zijn wij teruggegaan naar MGM Grand hotel, het is een casino zo groot en alle gok mogelijkheden zijn bezet, het is een drukte vanjewelste ook wat winkels betreft, er is van alles, zelf een monorailshuttle. Morgen gaan wij verder deze gekke stad verkennen.
Nog een film van Valley of Fire:
Onderweg zijn wij langs Valley of Fire National Park gaan verkennen:
Het was er schitterend en niet al te warm zo'n 33 graden. Woorden kunnen het niet beschrijven het is woestijn maar heel kleurrijk en erg gevoelig.
Langs de weg stond duidelijk aangegeven dat men niet de rotsen mogen beklimmen, maar ja, voor ons zagen wij een dame, heel demonstratief boven zo'n rotsblok foto's maken en tegelijkertijd de ranger met loeiende sirenes aankomen, dat werd een vette bekeuring al probeerde zij van alle kant eronderuit te komen. De indianen tekening zijn echt prachtig en erg oud. Grond (mini)eekhoorns waren vooral bij de picknick plekken te vinden en verder veel hagedisjes en ook veel bloemen en struiken.
Er zijn ook wandelroutes maar Theo had na drie uur genoeg van de natuur en wij zetten ons reis voort richting Las Vegas.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten